Een Travellerspoint blog

Mulu

29 januari 2011

rain 24 °C
Bekijk Round the world 2010 - 2011 op frankm's reiskaart.

Vrijdagmiddag kom ik aan in Mulu. Het vliegveld is hier speciaal aangelegd voor het National Park. Echt een ladingsstrip in de rimboe. Met een handkar wordt er naar het vliegtuig gereden om de bagage op te laden. Bagagebanden hebben ze hier niet, je krijgt je bagage van de handkar persoonlijk uitgereikt. Voor vijf Ringgit word je naar het hoofdgebouw van het National Park gereden. Mijn telefonische opgave voor twee overnachtingen in het park was doorgekomen. Echter de groep waarmee ik de 3 dagen gezamenlijk zou doorbrengen heeft zich nog niet gemeld. En als die niet inschrijven voor de trekking word ik geacht voor drie personen te betalen. Nou ik zoek wel een alternatief, in mijn hostel blijkt een Amerikaans koppel op zoek te zijn naar een derde persoon om zo de kosten te delen. Het wordt dan alleen een dag later. Ook goed, ik moet alleen wel de vlucht naar Miri nog regelen wat je kunt hier nauwelijks op een andere manier vandaan. De kok van onze logde is met vakantie dus zijn we aangewezen op de nog enige over gebleven eetgelegenheid binnen het resort. Gelukkig zijn de berichten over het eten goed. Door het regelen van de trekking is er nog te weinig tijd om vandaag naar de exodus van de vleermuizen te gaan. Die verschuiven we naar morgen. De volgende ochtend de Cenapy-walk, dit is een stelsel van meerdere hangbruggen tussen de boomkruinen gespannen. We horen dat het internet het weer doet, dus snel even de tijd om een vlucht van Mulu naar Miri te boeken en dat lukt. Later op de dag doe ik de Deer cave en Lang cave, echt enorme grotten. In de Deer cave slapen overdag zo’n 2 tot 3 miljoen vleermuizen, die, als het droog weer is met z’n alle binnen een kwartier uitvliegen. Helaas regent het een beetje, maar voldoende voor de vleermuizen om binnen te blijven. Tijdens de nightwalk komt al het gespuis te voorschijn. Kleine boomkikkers en grote dikke spinnen in alle kleuren.
De dagen daarna gaan we het regenwoud in, met op dag 2 een klim naar de Pinnacles. De Pinnacles is een rotsformatie van limestones waarbij de sandstone er tussen uit is geërodeerd. De eerste dag bezoeken we op de heen weg de Clearwater cave en de Wind cave, gevolgd door een track van 9 kilometer door het regenwoud. En waarom het regenwoud heet, daar komen we ook achter, werkelijk met bakken uit de hemel. In camp 5 aangekomen maken we ons zelf meegebrachte diner en zorgen we dat alles klaar is voor de volgende dag.
Om kwart over 5 staan we op. Op aanraden van mijn Amerikaanse reisgenoten hebben we brinta voor ontbijt. Het was voor mij 40 jaar geleden, ik weet zeker dat ik weer 40 jaar zonder kan. Na 100 meter is het gelijk raak, steil omhoog en heel goed kijken waar je je voeten zet. Dit is misschien niet zover als de Tongariro crossing maar wel een stuk lastiger en inspannender. Het regent nu even niet maar ik heb geen draad droog aan mijn lichaam, luchtvochtigheid tegen de 100%. Als we na heel veel inspanning boven komen is het zicht matig, mist en laaghangende bewolking zorgen ervoor dat deze unieke plek op aarde er voor ons niet helemaal uitkomt. We wachten een uur maar er verandert weinig. De afdaling is misschien iets minder inspannend maar zeker zo lastig en niet geheel ongevaarlijk. De kleding van de vorige dag is nog steeds nat, drogen doet het daar totaal niet, ook niet in de zon. Intussen zijn Sharon en Sharmaine, die ik in Sepilok had leren kennen ook aangekomen. Zij gaan de volgende dag. Zij hebben ook Mount Kinabalu beklommen, ik ben erg benieuwd naar het verschil.
Dag 3 zwaaien we Sharon en Sharmaine uit en vertrekken zelf een uur later richting de boot, die ons om 10 uur oppikt om terug te keren naar het basiskamp. Even tijd om de was te doen. Internet hebben ze hier niet en gsm-netwerk af en toe. Om kwart voor vijf opnieuw richting Deer cave eens kijken of die 3 mijoen beesten vandaag wel zin hebben om uit te vliegen. Als ik aan kom zijn ze net begonnen. Ongelooflijk wat een slierten met vleermuizen. Ze eten in een nacht 26 ton aan insecten. Voor mij nog niet genoeg want hier wemelt nog van het vliegend spul waar ik bij benadering 20% kan indelen in een soort die ik wel eens eerder heb gezien. Maar een prachtig gezicht om te zien. En dan zit Mulu er al weer op. Morgen naar Brunei.

Geplaatst door frankm 6:47 Gearchiveerd in Maleisië

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint